Het stellen van de diagnose 'astma'

Omdat er zoveel verschillende prikkels zijn en omdat de behandeling afhangt van de prikkels waarvoor een patiënt gevoelig is, zal de huisarts samen met u gaan zoeken naar de klachten. De huisarts zal u eerst een aantal vragen stellen, daarna een lichamelijk onderzoek doen en tot slot een reversibiliteitstest met u doen.

Mocht de arts geen duidelijke oorzaak kunnen vinden, dan kan hij u doorverwijzen naar de longarts.

Vragen

De huisarts zal u vragen stellen betreffende

• uw rookgedrag
• het rookgedrag van uw omgeving
• bij kinderen het rookgedrag van de moeder tijdens de zwangerschap
• het soort klachten
• andere allergische klachten zoals hooikoorts of eczeem
• de omstandigheden en prikkels waarvan u benauwd wordt
• het verloop en de ernst van de klachten
• het vóórkomen van astma en allergie in de familie
• omgang met huisdieren
• beoefening van sport
• werk- of schoolverzuim als gevolg van de klachten

Lichamelijk onderzoek

Bij lichamelijk onderzoek zal de arts vooral kijken naar de neus, mond- en keelholte, de buik, de huid en de borstkas. Het verloop van de ademhaling zal onderzocht worden door te luisteren (met een stethoscoop) naar hart en longen. Lengte, gewicht en algemene conditie zal ook bekeken worden door de arts, met name is dit van belang bij kinderen.

Reversibiliteitstest

Om te onderzoeken of de vernauwing van de luchtwegen met medicijnen is op te heffen, voert de arts de reversibiliteitstest uit (reversibel = omkeerbaar).

De patiënt moet zo krachtig mogelijk uitademen door een piekstroommeter. Hoe meer lucht er tegelijkertijd wordt uitgeademd, hoe hoger de maximale waarde van de piekstroom. Vervolgens moet de patiënt medicijnen inhaleren die de luchtwegen verbreden (de vernauwing verminderen of zelfs opheffen). Vervolgens moet de patiënt nogmaals zo krachtig mogelijk door de piekstroommeter uitademen.

Als de waarde de tweede keer beduidend hoger ligt, dan betekent dit dat de luchtwegen vernauwd waren en door de medicijnen verbreed werden. De medicijnen werken dus.

Verwijzing longarts

Als de behandeling niet werkt of als de huisarts nader onderzoek noodzakelijk acht, zal hij doorverwijzen naar de longarts. Deze doet vervolgens nader onderzoek.

Verschillende onderzoeken zijn mogelijk:

• het meten of de longen goed of slecht werken; dit wordt ook wel de blaastest genoemd
• overgevoeligheid voor prikkels onderzoeken door de prikkels op te roepen en te kijken hoe de patiënt reageert (provocatietest)
• meten van het effect van inspanning op de ademhaling en de luchtwegen; de longfunctie wordt hierbij voor, tijdens en na de inspanning gemeten
• het maken van röntgenfoto’s om longen, hart en borstholte te kunnen bekijken